۸) انتخاب شهرهای کوچک و تعداد کم و قابل مهار کشتگان ، حکومت را بهتر میتواند برای حق خواهی خانواده کشته شدگان و تهدید و تطمیع آنان کمک کند. چنین اموری در شهرهای بزرگ چه بسا آسان قابل پخش بوده و سبب سخت شدن کنترل میشود.
مواردی اینچنینی کم نیستند. بنابراین چه بسا در روزهای اول قیام و اعتراضات، در شهرهای کوچک و عمدتا دارای ساختار قومی ، شاهد کشته شدن تعدادی از افراد باشیم. یا در شهرهای پیرامونیِ شهرهای بزرگ که چنین ویژگی هایی را داشته باشند ،که بتوانند پیام خشونت حکومت را درصورت ادامه اعتراضات مخابره کنند را ببینیم.
در برابر چنین اقدامی انقلابیون میبایست با انتشار گسترده این خبر، نام و سن کشته شدگان ، جنسیت آنان و پایگاه اجتماعی و عکس این عزیزان در سطح داخلی و بین المللی دست به اعتراضات گسترده بزنند. بخصوص اینکار توسط افراد مخالف رژیم که در خارج از کشور هستند نه تنها ضروری ، بلکه از اوجب واجبات است. این عکسها باید بشکل گسترده منتشر شود و در راهپیماییها در دستان افراد باشد. هر عکسی از این افراد برای حکومت مشکل بزرگی ایجاد خواهد کرد. هر اسمی از این افراد میتواند نمادی در جهت پیشبرد انقلاب باشد. افراد داخلی و بخصوص اپوزیسیون خارج از کشور باید با انتشار گسترده عکس و نام این کشته شدگان نمادی برای آزادیخواهی را فریاد بزنند. این موارد میتوانند سرکوبگر بودن رژیم را مخابره کند و موارد نقض آزادی بیان و آزادی اجتماعات و نقض حقوق بشر را که جمهوری اسلامی به این اعلامیه ها و کنوانسیون ها پیوسته است را انتقال دهد ، و سبب ساز تشکیل و ایجاد یک اتحاد بین المللی در حمایت از اپوزیسیون مخالف رژیم و انقلابیون شود.
این رژیم نیز در دوران انقلاب ۵۷ از یک کشته انقلابیش برای بسیج نیروها و استفاده از عواطف و احساسات داخلی و خارجی نهایت بهره را برده است. حال که سعی دارد مراسم تشیع جنازه این عزیزان در سکوت مطلق برگزار شود ، و این مطلب را به خانواده کشته شدگان تحمیل میکند ، این انقلابیون هستند که در داخل و خارج از کشور باید یادشان را زنده نگه دارند. (ادامه دارد)
مواردی اینچنینی کم نیستند. بنابراین چه بسا در روزهای اول قیام و اعتراضات، در شهرهای کوچک و عمدتا دارای ساختار قومی ، شاهد کشته شدن تعدادی از افراد باشیم. یا در شهرهای پیرامونیِ شهرهای بزرگ که چنین ویژگی هایی را داشته باشند ،که بتوانند پیام خشونت حکومت را درصورت ادامه اعتراضات مخابره کنند را ببینیم.
در برابر چنین اقدامی انقلابیون میبایست با انتشار گسترده این خبر، نام و سن کشته شدگان ، جنسیت آنان و پایگاه اجتماعی و عکس این عزیزان در سطح داخلی و بین المللی دست به اعتراضات گسترده بزنند. بخصوص اینکار توسط افراد مخالف رژیم که در خارج از کشور هستند نه تنها ضروری ، بلکه از اوجب واجبات است. این عکسها باید بشکل گسترده منتشر شود و در راهپیماییها در دستان افراد باشد. هر عکسی از این افراد برای حکومت مشکل بزرگی ایجاد خواهد کرد. هر اسمی از این افراد میتواند نمادی در جهت پیشبرد انقلاب باشد. افراد داخلی و بخصوص اپوزیسیون خارج از کشور باید با انتشار گسترده عکس و نام این کشته شدگان نمادی برای آزادیخواهی را فریاد بزنند. این موارد میتوانند سرکوبگر بودن رژیم را مخابره کند و موارد نقض آزادی بیان و آزادی اجتماعات و نقض حقوق بشر را که جمهوری اسلامی به این اعلامیه ها و کنوانسیون ها پیوسته است را انتقال دهد ، و سبب ساز تشکیل و ایجاد یک اتحاد بین المللی در حمایت از اپوزیسیون مخالف رژیم و انقلابیون شود.
این رژیم نیز در دوران انقلاب ۵۷ از یک کشته انقلابیش برای بسیج نیروها و استفاده از عواطف و احساسات داخلی و خارجی نهایت بهره را برده است. حال که سعی دارد مراسم تشیع جنازه این عزیزان در سکوت مطلق برگزار شود ، و این مطلب را به خانواده کشته شدگان تحمیل میکند ، این انقلابیون هستند که در داخل و خارج از کشور باید یادشان را زنده نگه دارند. (ادامه دارد)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر