مقداری تفکر

وأَنذِرِ النَّاس يوم يأْتِيهِم الْعذَاب فَيقُولُ الَّذِينَ ظَلَمواْ ربنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجلٍ
قَرِيبٍ نُّجِب دعوتَك ونَتَّبِعِ الرُّسلَ أَولَم تَكُونُواْ أَقْسمتُم من قَبلُ ما لَكُم من
زوالٍ ﴿ابراهيم 44﴾
ترجمه:و مردم را از روزى كه عذاب بر آنان مىآيد بترسان پس آنان كه ستم
كردهاند مىگويند پروردگارا ما را تا چندى مهلت بخش تا دعوت تو را
پاسخ گوييم و از فرستادگان [تو] پيروى كنيم [به آنان گفته مىشود] مگر
شما پيش از اين سوگند نمىخورديد كه شما را فنايى نيست (44 (
این قسمت👈( شما پيش از اين سوگند نمىخورديد كه شما را فنايى نيست) مدعي است كه كفار در
دنيا گفته اند كه ما (كافران) فنا يا زوال نداريم. كدام فرد عاقلي در جهان
چنين ادعائي كرده است كه قرآن مطرح كرده است؟ اين خطاي واضح،
مفسران را به دردسر انداخته و اينگونه چاره جوئي كرده اند كه منظور از
زوال نداشتن عدم انتقال به قيامت است كه تلاش بيهوده اي است چون
معاد حيات دوباره است نه مرگ. بعلاوه معني آيه عكس مقصود قرآن و
مفسران مي شود. وقتي كافران مي گويند ما نابود نمي شويم يعني با مردن
به حيات دوباره اي در قيامت مي رسيم كه قطعا منظور قرآن اين نيست.