منبع : کتاب" چهار مقاله درباره ی آزادی" نوشته آیزایا برلین و ترجمه محمد علی موحد ( مقاله ی سوم: مفاهیم دو گانه ی آزادی, بخش" در جستجوی هویت" صفحه ی 290 )
آنان که دست به انقلاب زدند معمولا از آزادی جز آن نمی خواستند که مذهب یا پیروان آیین معینی یا طبقه و گروه اجتماعی خاصی _ از کهنه و نو _ زمام قدرت را به دست گیرند.
پیروزی انقلاب، البته به زیان آزادی کسانی تمام شده که از مسند قدرت فرو افتاده اند و آنانکه به پیروزی رسیده اند گاهی شمار بزرگی از آدمیان را به استضعاف و بردگی کشانیده یا قتل عام کرده اند.
مع ذلک انقلابیون به رغم این اعمال، در همه حال لازم دانسته اند که خود را هوادار آزادی یا "آزادی راستین" بخوانند و چنان قلمداد کنند که برای آرمانی جهانی به پای خاسته اند؛ آرمانی _ که به ادعای فاتحان _ خودِ راستین دشمنان انقلاب، در هوای آن بوده اند، منتهی کوردلانه در شناخت مقصود به خطا رفته یا در مسیر آن به ضلالت افتاده اند.
خواست آنان روشن و هدف شان حق است لیکن نیازمندی های اساسی و گوناگون آدمیزاد را به حساب نمی گیرند و نیز غفلت دارند از اینکه آدمی, به چه زیرکی و فراستی می تواند خود را با این حقیقت آشنا سازد و قانع شود که راه به سوی آرمان معینی ممکن است به آرمانی مخالف آن نیز منتهی گردد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر