منبع : کتاب " خشونت و اندیشه هایی درباره ی سیاست و انقلاب" نوشته ی هانا آرنت
اگر به تاریخ انقلاب ها نگاه کنید، خواهید دید که کسانی که جلو افتادند و راه را نشان دادند، ستم دیده ها و تحقیرشده ها نبودند؛ کسانی بودند که خودشان ستم دیده و تحقیر شده نبودند ولی تحمل این امر را در دیگران نداشتند .
پیش نیازهای انقلاب عبارتند از : از کار افتادن ماشین حکومتی و سست شدن پایه های آن و از دست رفتن اعتماد مردم به حکومت و خرابی و ناتوانی خدمات عمومی و چیزهای دیگر .
افزایش جنگ افزارها نمی تواند کاهش قدرت را جبران کند . {اما هنگامی که این افزایش در دستان حکومتی باشد که قدرت و مرجعیتش را از دست داده است، می تواند به ضدانقلاب و تأسیس دیکتاتوری منتهی گردد.}
انقلابیون، انقلاب نمی کنند! انقلابیون کسانی هستند که می دانند قدرت، چه وقت در خیابان افتاده و کی می توانند آن را از زمین بردارند. یک جنبش انقلابی باید قدرت سازمان دهی داشته باشد؛ و علاوه بر توان عملی، یعنی به راه انداختن تظاهرات، باید توان فکری نیز کسب کند . شرط اول انقلابی بودن، تحلیل واقعی وضع موجود است .
پی نوشت :
در این کتاب، هانا آرنت برای جنبش های انقلابی، جنبش های دانشجویی را مثال زده و قدرتی را که دانشجویان از سنگر خود یعنی دانشگاه می گیرند. نیز توانایی مشارکت بالای سیاسی شان و به کرسی نشاندن خواسته های خود . در این زمینه هانا آرنت جنبش اعتراضی دانشجویان در آمریکا را مثال زده و می گوید این جنبش، در حیطه ی عمل سیاسی موقفیت های فراوانی را کسب کرده است؛ از جمله در مسأله ی سیاهان و نژادپرستی و همراه کردن مردم با خود در قضیه ی جنگ ویتنام. ناخودآگاه خواننده ی ایرانی این اثر، وضعیت جنبش های دانشجویی داخلی را در مقام مقایسه قرار می دهد؛ جنبش هایی که در حد یک انجمنِ با مسئولیت محدود باقی مانده اند . شاید باید این سخن هانا آرنت را در باب آزادیِ دانشجویی، برای خود تکرار کنیم که می گوید : "دانشگاه ها این امکان را در طول چند سال برای جوانان فراهم می آورند که بیرون از همه ی گروه ها و تعهدات اجتماعی، به راستی آزاد باشند
اگر به تاریخ انقلاب ها نگاه کنید، خواهید دید که کسانی که جلو افتادند و راه را نشان دادند، ستم دیده ها و تحقیرشده ها نبودند؛ کسانی بودند که خودشان ستم دیده و تحقیر شده نبودند ولی تحمل این امر را در دیگران نداشتند .
پیش نیازهای انقلاب عبارتند از : از کار افتادن ماشین حکومتی و سست شدن پایه های آن و از دست رفتن اعتماد مردم به حکومت و خرابی و ناتوانی خدمات عمومی و چیزهای دیگر .
افزایش جنگ افزارها نمی تواند کاهش قدرت را جبران کند . {اما هنگامی که این افزایش در دستان حکومتی باشد که قدرت و مرجعیتش را از دست داده است، می تواند به ضدانقلاب و تأسیس دیکتاتوری منتهی گردد.}
انقلابیون، انقلاب نمی کنند! انقلابیون کسانی هستند که می دانند قدرت، چه وقت در خیابان افتاده و کی می توانند آن را از زمین بردارند. یک جنبش انقلابی باید قدرت سازمان دهی داشته باشد؛ و علاوه بر توان عملی، یعنی به راه انداختن تظاهرات، باید توان فکری نیز کسب کند . شرط اول انقلابی بودن، تحلیل واقعی وضع موجود است .
پی نوشت :
در این کتاب، هانا آرنت برای جنبش های انقلابی، جنبش های دانشجویی را مثال زده و قدرتی را که دانشجویان از سنگر خود یعنی دانشگاه می گیرند. نیز توانایی مشارکت بالای سیاسی شان و به کرسی نشاندن خواسته های خود . در این زمینه هانا آرنت جنبش اعتراضی دانشجویان در آمریکا را مثال زده و می گوید این جنبش، در حیطه ی عمل سیاسی موقفیت های فراوانی را کسب کرده است؛ از جمله در مسأله ی سیاهان و نژادپرستی و همراه کردن مردم با خود در قضیه ی جنگ ویتنام. ناخودآگاه خواننده ی ایرانی این اثر، وضعیت جنبش های دانشجویی داخلی را در مقام مقایسه قرار می دهد؛ جنبش هایی که در حد یک انجمنِ با مسئولیت محدود باقی مانده اند . شاید باید این سخن هانا آرنت را در باب آزادیِ دانشجویی، برای خود تکرار کنیم که می گوید : "دانشگاه ها این امکان را در طول چند سال برای جوانان فراهم می آورند که بیرون از همه ی گروه ها و تعهدات اجتماعی، به راستی آزاد باشند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر